متن کامل گزارش آژانس درباره ایران
آمانو در این گزارش در بخشی با عنوان "تحولات عمده" ضمن اشاره به امضای بیانیه مشترک میان ایران و آژانس، ...

آمانو در این گزارش در بخشی با عنوان “تحولات عمده” ضمن اشاره به امضای بیانیه مشترک میان ایران و آژانس، از افزایش نیافتن میزان UF6 غنی‌شده تا سقف ۵ درصدی ایران نسبت به گزارش قبلی‌اش خبر داده است و اعلام کرده که میزان UF6 غنی‌شده تا ۲۰ درصد هم‌چنان کمتر از ۲۰۰ کیلوگرم است و هم‌چنین سانتریفیوژهای IR-2m بیش‌تری نیز در نطنز نصب نشده است.

 

به گزارش سایت تحلیلی و خبری بینانیوز ، به نقل از (ایسنا)، یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی روز پنج‌شنبه ۲۳ آبان آخرین گزارش خود در سال ۲۰۱۳ را درباره برنامه‌ هسته‌یی ایران در اختیار ۳۵ عضو شورای حکام قرار داد.

 

قرار است این گزارش در آخرین نشست شورای حکام در سال جاری میلادی که هفته آینده آغاز به کار می‌کند، مورد بررسی قرار گیرد.

 
متن کامل این گزارش به شرح زیر است:

 

“اجرای موافقت‌نامه پادمان معاهده منع اشاعه هسته‌یی

 
و مفاد مربوط به قطعنامه های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران

 

گزارش مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی

 

GOV/2013/56
۱۴ نوامبر ۲۰۱۳
تحولات عمده

 
تحولات عمده از زمان گزارش قبلی مدیرکل به شرح ذیل است:

 

• در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ آژانس و ایران یک بیانیه مشترک در مورد “چهارچوبی برای همکاری” امضاء کردند که شامل شش اقدام عملی مقدماتی است که از سوی ایران ظرف سه ماه انجام خواهند شد.

 

• میزان تولید UF6 غنی شده تا سقف ۵ درصد از اورانیوم ۲۳۵ مشابه چیزی که در گزارش قبلی ذکر شده باقی مانده است؛ میزان مواد هسته‌یی که به شکل UF6 غنی شده تا سقف ۵ درصد از اورانیوم ۲۳۵ باقی مانده ۷۱۵۴٫۳ کیلو گرم است.

 
• مقادیر تولید UF6 غنی شده تا سقف ۲۰ درصد از اورانیوم ۲۳۵ مشابه چیزی که در گزارش قبلی ذکر شده، باقی مانده است؛ فرآوری بیش‌تر چنین موادی ادامه داشته است؛ میزان مواد هسته‌یی که به شکل UF6 غنی شده تا سقف ۲۰ درصد از اورانیوم ۲۳۵ باقی‌مانده تقریبا ۱۹۶ کیلوگرم است.

 

• سانتریفیوژهای IR-2m بیش‌تری در کارخانه غنی‌سازی سوخت (FEP) نصب نشده‌اند. هیچ‌ یک از سانتریفیوژهای IR-2m نصب شده با UF6 خوراک‌دهی نشده‌اند.

 

• اجزاء مهم بیش‌تری در راکتور IR-40 نصب نشده است؛ تولید اکسید اورانیوم UO2 برای مجموعه‌های سوخت جهت راکتور در کارخانه تولید سوخت (FMP) ادامه یافته است؛ مجموعه سوخت جدید هنوز کامل نشده است.

 
A. مقدمه

 

۱٫ این گزارش مدیرکل به شورای حکام و هم‌زمان به شورای امنیت در خصوص اجرای موافقت‌نامه پادمان NPT و مفاد مربوطه قطعنامه‌های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران (ایران) است.

 
۲٫ شورای امنیت تاکید کرده است که اقدامات مورد درخواست شورای حکام در قطعنامه‌هایش در خصوص ایران الزام‌آور است. مفاد مربوط به قطعنامه‌های یاد شده شورای امنیت که بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل تصویب شده‌اند مطابق شرایط این قطعنامه‌ها الزام‌آور هستند. اجرای کامل تعهدات ایران جهت اعاده اعتماد به ماهیت صرفا صلح‌آمیز برنامه هسته‌ایی‌ا‌ش لازم است.

 

۳٫ این گزارش به تحولات پس از آخرین گزارش مدیرکل (Gov/2013/40,28 August 2013) و هم‌چنین مسائل طولانی باقی‌مانده می‌پردازد.

 

 B . شفاف‌سازی مسائل حل نشده

 

۴٫ همان‌طور که قبلا گزارش شده بود، شورای حکام در قطعنامه نوامبر ۲۰۱۱ خود (GOV/2011/69) تاکید کرده برای ایران و آژانس ضروری است به منظور حل و فصل فوری همه مسائل محتوایی باقی‌مانده با هدف آشکارسازی در خصوص آن‌ها شامل دسترسی به تمامی اطلاعات مربوطه، مستندات، سایت‌ها‍، مواد و اشخاص در ایران به گفت‌وگوی خود شدت بخشند. شورا در قطعنامه ۱۳سپتامبر ۲۰۱۲ خود (GOV/2012/50) تصمیم گرفت که همکاری ایران با درخواست‌های آژانس با هدف حل و فصل همه مسائل باقی‌مانده اساسی به منظور اعاده اعتماد بین‌المللی نسبت به ماهیت منحصرا صلح‌آمیز برنامه هسته‌یی ایران، ضرورت و فوریت دارد. بین ژانویه ۲۰۱۲ و مه ۲۰۱۳، آژانس و ایران ده دور مذاکرات در وین و تهران با هدف دستیابی به توافق در مورد سند رویکرد ساختاری به منظور حل و فصل موضوعات باقی‌مانده مربوط به برنامه هسته‌یی ایران برگزار کردند. با این حال، هیچ نتیجه مشخصی حاصل نشد.

 
۵٫ در گفت‌وگوهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳ در وین، آژانس و ایران به این جمع‌بندی رسیدند که با توجه به این‌که مذاکرات در مورد سند رویکرد ساختاری به بن بست رسیده و هیچ چشم‌اندازی برای توافق روی این سند وجود ندارد رویکرد جدیدی به منظور اطمینان از ماهیت منحصرا صلح‌آمیز برنامه هسته‌یی ایران باید طراحی شود.

 

۶٫ در نشستی در تهران به تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ مدیرکل از سوی آژانس و جناب آقای علی‌اکبر صالحی، معاون رییس‌جمهور و رییس سازمان انرژی اتمی، از طرف ایران “بیانیه مشترکی در مورد چهارچوبی برای همکاری” (چهارچوب برای همکاری) را امضاء کردند (GOV/INF/2013/14 November 2013).

 

۷٫ در چهارچوب برای همکاری، آژانس و ایران توافق کردند در رابطه با فعالیت‌های راستی‌آزمایی که از سوی آژانس به منظور حل و فصل موضوعات جاری و گذشته انجام می‌شود همکاری بیش‌تری داشته باشند و چنین فعالیت‌هایی را گام به گام پیش ببرند. اقدامات عملی مقدماتی که از سوی ایران ظرف سه ماه انجام خواهند شد و در ضمیمه این چهارچوب تعیین شده، به شرح ذیل هستند:

 

• فراهم کردن اطلاعات مربوطه بر اساس توافق متقابل و دسترسی مدیریت شده به معدن گچین در بندرعباس

 

• فراهم کردن اطلاعات مربوطه بر اساس توافق متقابل و دسترسی مدیریت شده به کارخانه تولید آب سنگین

 

• فراهم کردن اطلاعات در مورد کلیه راکتورهای تحقیقاتی جدید

 

• فراهم کردن اطلاعات در رابطه با شناسایی ۱۶ سایتی که برای ساخت نیروگاه تعیین شده‌اند.

 

• شفاف‌سازی اظهارات ایران درباره تاسیسات غنی‌سازی اضافی

 

• روشن سازی بیشتر در مورد اعلام صورت گرفته از سوی ایران در خصوص فن‌آوری غنی سازی لیزری

 

آژانس هم‌چنان نگرانی‌های امنیتی ایران از جمله از طریق استفاده از دسترسی مدیریت شده و حفاظت از اطلاعات محرمانه را مورد توجه قرار خواهد داد. آژانس در مورد پیشرفت در خصوص اجرای این اقدامات عملی به شورای حکام گزارش خواهد داد.

 

۸٫ مدیر‌کل زمانی که در تهران بود هم‌چنین ملاقاتی با جناب آقای محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران داشت که در آن شماری از موضوعات مورد علاقه مشترک مورد گفت‌وگو واقع شدند.

 

۹٫ در نشست فنی مورخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ در تهران، مقامات آژانس و ایران در مورد ترتیبات آغاز اجرای این شش گام عملی مقدماتی که در ضمیمه چهارچوب برای همکاری فهرست شده‌اند، گفت‌وگو کردند. گفت‌وگوهای بیش‌تر در نشست فنی بعدی که برای ۱۱ دسامبر ۲۰۱۳ برنامه‌ریزی شده، انجام خواهد گرفت.

 
C. تاسیسات اعلام شده تحت موافقت‌نامه پادمان ایران

 

۱۰٫ ایران طبق موافقت‌نامه پادمان خود، وجود ۱۷ مورد تاسیسات هسته‌یی و ۹ مکان خارج از تاسیسات را که مواد هسته‌یی به طور معمول در آنجا استفاده می‌شود (LOFs)به آژانس اعلام کرده است. با وجود این‌که بعضی از فعالیت‌هایی که از سوی ایران در برخی از تاسیسات انجام می‌شود، بر خلاف قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت است همان‌طور که در ذیل نشان داده می‌شود، آژانس به راستی‌آزمایی منع انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در این تاسیسات و مکان‌های خارج از تاسیسات (LOFs) ادامه می‌دهد‍.

 

D. فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی

 

۱۱٫ ایران برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی خود را در تاسیسات اعلام شده ذیل که تحت پادمان آژانس است تعلیق نکرده است. همه این فعالیت‌ها تحت پادمان آژانس است و همه مواد هسته‌یی، آبشارهای نصب شده و ایستگاه‌های خوراک دهی و بازپس‌گیری در این تاسیسات تحت اقدامات مراقبتی و نظارتی آژانس قرار دارند.

 

۱۲٫ ایران اعلام کرده است که هدف غنی‌سازی UF6 تا ۵ درصد U-235، تولید سوخت برای تاسیسات هسته‌یی‌اش و هدف غنی‌سازی UF6تا ۲۰ درصد U-235، تولید سوخت برای رآکتورهای تحقیقاتی است.

 

 

۱۳٫ از زمانی که ایران غنی‌سازی اورانیوم را در تاسیسات اعلام شده خود آغاز کرده است، در آن تاسیسات موارد ذیل را تولید کرده است:

 

• ۱۰۳۵۷ کیلوگرم ( ۶۵۳+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) UF6 غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 که ۷۱۵۴٫۳ کیلوگرم (۳۸۰٫۳ + کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) آن به شکل UF6 غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 باقی‌مانده است و بقیه مشمول فرآوری بیش‌تری شده‌اند (همان‌طور که در پارگراف‌های ۲۲، ۲۸ و ۴۱ ذیل تشریح شده است): و

 

• ۴۱۰٫۴ کیلوگرم ( ۳۷٫۹+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) UF6 غنی‌شده تا ۲۰ درصد U-235 که ۱۹۶ کیلوگرم آن (۱۰+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) به شکل UF6 غنی‌شده تا ۲۰ درصد U-235 و بقیه مشمول فرآوری بیش‌تری شده‌اند (همان‌طور که در پاراگراف ۵۰ ذیل تشریح شده است).

 
D.1. نطنز

 

۱۴٫ کارخانه غنی‌سازی سوخت: کارخانه غنی‌سازی سوخت (FEP) یک کارخانه غنی‌سازی با استفاده از سانتیریفیوژ برای تولید اورانیوم با غنای پایین(LEU) غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 است که اولین بار در سال ۲۰۰۷ عملیات آن شروع شد. این کارخانه به سالن تولید A و سالن تولید B تقسیم شده است. مطابق با اطلاعات طراحی ارائه شده توسط ایران، ۸ واحد برای سالن تولید A برنامه‌ریزی شده است که هر واحد شامل ۱۸ آبشار است و در مجموع حدود ۲۵۰۰۰ سانتریفیوژ در ۱۴۴ آبشار است. در حال حاضر یک واحد آن دارای سانتریفیوژهای IR-2m، پنج واحد آن دارای سانتریفیوژهای IR-1 است و دو واحد دیگر سانتریفیوژ ندارد. ایران هنوز باید اطلاعات طراحی مشابه را برای سالن تولید B ارائه کند.

 

۱۵٫ ایران تا تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۳ در سالن تولید A90 آبشار IR-1 را به طور کامل نصب کرده و کار نصب اولیه سایر ۳۶ آبشار IR-1 را تکمیل کرده بود. در همان تاریخ ایران اعلام کرد که ۵۲ آبشار به طور کامل نصب شده با UF6 طبیعی را خوراک‌دهی کرده است.

 

۱۶٫ تا ۹ نوامبر ۲۰۱۳ در یکی از واحدهای سالن تولید A شش آبشار با سانتریفیوژهای IR-2m نصب شده بودند که در شرایط خلاء قرار داشتند و کارهای مقدماتی نصب سایر ۱۲ آبشار IR-2m را در آن واحد نیز تکمیل شده بودند. تا همان زمان، هیچ یک از سانتریفیوژهای IR-2m در کارخانه غنی‌سازی سوخت با UF6 طبیعی خوراک‌دهی نشده بودند. همان‌گونه که در گزارش قبلی آمده ایران خاطرنشان کرده است که عملکرد آبشارهای IR-2m با استفاده از شش آبشاری که به طور کامل نصب شده‌اند، مورد آزمایش قرار خواهد گرفت و ایران قصد دارد به طور موقت محصول و دورریزهای این آبشارها را از آبشارهایی که دارای سانتریفیوژهای IR-1 هستند جدا کند.

 

۱۷٫ آژانس بین تاریخ‌های ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳ و ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، به منظور راستی‌آزمایی موجود اعلام شده ایران در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۳، یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) را در کارخانه غنی‌سازی سوخت اجرا کرده است. ایران تا ۵ نوامبر ۲۰۱۳ از زمان آغاز تولید در فوریه ۲۰۰۷ مقدار ۱۱۸۴۷۰ کیلوگرم UF6 طبیعی در کارخانه غنی‌سازی سوخت به آبشارها خوراک‌دهی کرده و مقدار کل تقریبا ۱۰۳۵۷ کیلوگرم UF6 غنی‌سازی شده تا ۵ درصد U-235 را تولید کرده است.

 
۱۸٫ بر اساس نتایج تحلیل نمونه‌های محیط زیستی که در کارخانه غنی‌سازی سوخت برداشته شده است و سایر اقدامات راستی‌آزمایی، آژانس به این نتیجه رسیده است که این تاسیسات همان گونه که ایران در پرسشنامه اطلاعات طراحی (DIQ) مربوطه اعلام کرده، عمل کرده است.

 

۱۹٫ کارخانه نیمه صنعتی غنی‌سازی سوخت (PFEP): کارخانه نیمه صنعتی غنی‌سازی سوخت جزو تاسیسات تولید اورانیوم با غنای پایین و جزو تاسیسات تحقیقات و توسعه است که نخستین بار در اکتبر ۲۰۰۳ راه‌اندازی شده است. این تاسیسات می‌تواند شش آبشار را در خود جای دهد و به دو محوطه تقسیم می‌شود که یکی برای تولید UF6 غنی‌سازی شده تا ۲۰ درصد اورانیوم ۲۳۵ (آبشارهای ۱ و ۶) تعیین شده و محوطه دیگر برای تحقیق و توسعه (آبشارهای ۲ ، ۳ ، ۴ و ۵) تعیین شده است.

 

۲۰٫ آژانس بین تاریخ‌های ۱۴سپتامبر ۲۰۱۳ و اول اکتبر ۲۰۱۳ به منظور راستی‌آزمایی موجودی اعلام شده از سوی ایران در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۳ یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی را در کارخانه نیمه صنعتی غنی‌سازی سوخت اجرا کرده است. آژانس اکنون در حال ارزیابی نتایج این راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی است.

 
۲۱٫ محوطه تولید: تا تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۱۳ ایران UF6 با غنای پایین را به دو آبشار متصل به هم (آبشارهای ۱ و ۶) شامل در مجموع ۳۲۸ سانتریفیوژ IR-1 خوراک‌دهی می‌کرد.

 

۲۲٫ ایران تا تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳مقدار ۸/۱۵۴۰ کیلوگرم UF6 با غنای ۵% U-235 به آبشارهای محوطه تولید از زمان آغاز تولید آن در فوریه ۲۰۱۰ خوراک‌دهی کرده و تقریبا ۰/۱۸۹ کیلوگرم UF6 با غنای ۲۰% U-235را تولید کرده است که ۸/۱۸۲ کیلوگرم آن از فرآوری کنار گذاشته شده و آژانس آن را راستی‌آزمایی کرده است.

 

۲۳٫ محوطه تحقیق و توسعه: از زمان گزارش قبلی مدیرکل، ایران به طور متناوب UF6 طبیعی را به سانتریفیوژهای IR-6s به عنوان ماشین‌های مجزا و به سانتریفیوژهای IR-1، IR-2m، IR-4 و IR-6 ، بعضی اوقات به ماشین‌های مجزا و گاهی به آبشارهایی با اندازه‌های گوناگون خوراک‌دهی کرده است. تک سانتریفیوژ نصب شده IR-5 هنوز با UF6 طبیعی تغذیه نشده است.

 

۲۴٫ بین ۱۷ اوت ۲۰۱۳ و ۲۵ اکتبر ۲۰۱۳، تقریبا در مجموع ۲۴۵٫۳ کیلوگرم UF6 طبیعی به سانتریفیوژهای محوطه تحقیق و توسعه خوراک‌دهی شده است، اما هیچ اورانیوم با غنای پایین به دلیل این‌که محصول و دورریز آن دوباره ترکیب شده‌اند کنار گذاشته نشده است.

 

۲۵٫ براساس نتایج تحلیل نمونه‌های زیست محیطی در کارخانه نیمه صنعتی غنی‌سازی سوخت و سایر اقدامات راستی‌آزمایی، آژانس نتیجه گرفته است که تاسیسات، همان‌طور که ایران در پرسشنامه اطلاعات طراحی (DIQ) مربوطه اعلام کرده، فعالیت کرده است.

 

D.2. فردو

 

۲۶٫ کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو: فردو بر اساس پرسشنامه اطلاعات طراحی مورخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲، یک کارخانه غنی‌سازی با استفاده از سانتریفیوژ برای تولید UF6 غنی‌شده تا ۲۰ درصد U-235 و تولید UF6 غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 است. این تاسیسات که برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد به نحوی طراحی شده است که ۲۹۷۶ سانتریفیوژ را در ۱۶ آبشار در بر می‌گیرد و بین واحد یک و واحد دو تقسیم شده‌اند. تا امروز تمامی سانتریفیوژهایی که نصب شده‌اند از نوع ماشین‌های IR-1 هستند. ایران هنوز باید آژانس را از این امر مطلع کند که کدام آبشارها را برای غنی‌سازی تا ۵ درصد U-235 و یا برای غنی‌سازی تا ۲۰ درصد U-235 به کار می‌گیرد.

 

۲۷٫ تا تاریخ۲ نوامبر ۲۰۱۳ ایران به خوراک‌دهی چهار آبشار (که به شکل دو آبشار متصل به هم طراحی شده‌اند) در واحد ۲ با UF6 غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 ادامه داده است. هیچ‌ یک از ۱۲ آبشار دیگر در فردو با UF6 خوراک‌دهی نشده بودند.

 

۲۸٫ تا تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۱۳ ایران ۱۶۰۹٫۳ کیلوگرم UF6 غنی‌شده تا ۵ درصد U-235 را از زمان آغاز تولید آن در دسامبر ۲۰۱۱ به آبشارهای کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو خوراک‌دهی کرده و در مجموع تقریبا ۲۲۱٫۴ کیلوگرم UF6 غنی‌شده تا ۲۰ درصد U-235 را تولید کرده بود که ۱۹۵٫۴ کیلوگرم آن از فرآوری کنار گذاشته شد و از سوی آژانس مورد راستی‌آزمایی قرار گرفته است.

 

۲۹٫ بر اساس نتایج تحلیل نمونه‌های زیست محیطی در تأسیسات فردو و سایر اقدامات راستی‌آزمایی، آژانس به این نتیجه رسیده است که این تأسیسات همان‌گونه که ایران در آخرین پرسشنامه اطلاعات طراحی برای تاسیسات فردو اعلام داشته فعالیت کرده است.

 

E. فعالیت‌های بازفرآوری

 

۳۰٫ متعاقب قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، ایران موظف است تا فعالیت‌های بازفرآوری خود از جمله تحقیق و توسعه را به حال تعلیق درآورد. ایران بیان داشته است که « فعالیت‌های بازفرآوری ندارد».

 

۳۱٫ آژانس نظارت خود را بر کاربرد سلول‌های داغ در راکتور تحقیقاتی تهرانTRR و تاسیسات تولید رادیوایزوتوپ مولیبدن، ید و زینون (MIX) را ادامه داده است. آژانس در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۳ یک بازرسی و راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی (DIV) را در رآکتور تحقیقاتی تهران و در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۳ یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی را در تاسیسات MIX انجام داده است. آژانس تنها در ارتباط با رآکتور تحقیقاتی تهران، تاسیسات MIX و دیگر تاسیساتی که آژانس به آنها دسترسی دارد، می‌تواند تایید نهایی کند که هیچ‌گونه فعالیت مرتبط با بازفرآوری در ایران وجود ندارد.

 

F. پروژه‌های مرتبط با آب سنگین

 
۳۲٫ برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، ایران کار بر روی تمامی پروژه‌های مرتبط با آب سنگین از جمله در اراک و رآکتور تحقیقات هسته‌یی ایران (راکتور IR-40) که در حال ساخت است و تحت پادمان آژانس قرار دارد و تولید آب سنگین در کارخانه تولید آب سنگین (HWPP) را که تحت پادمان آژانس قرار ندارد به حال تعلیق در نیاورده است.

 

۳۳٫ رآکتور IR-40: راکتور IR-40 یک رآکتور تحقیقاتی متوسط آب سنگین ۴۰ مگاواتی است و به نحوی طراحی شده است که حاوی ۱۵۰ مجموعه سوخت اورانیوم طبیعی به شکل UO2 است.

 

۳۴٫ در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳، آژانس یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در راکتور IR-40 انجام داد و مشاهده کرد که از زمان گزارش قبلی مدیرکل، با این‌که محفظه‌های راکتور به لوله‌کشی کند‌کننده‌ها و سیستم خنک‌کننده متصل شده‌اند، اما هیچ‌یک از اجزای اصلی از جمله تجهیزات اتاق کنترل، ماشین تجدید سوخت و پمپ‌های سردکننده راکتور هنوز نصب نشده‌اند. همان‌طور که قبلا گزارش شد، ایران به اطلاع آژانس رسانده که آب سنگین کافی برای راه‌اندازی راکتور IR-40 تولید کرده است.

 
۳۵٫ از زمان گزارش قبلی مدیرکل، ایران به تولید مجموعه‌های سوخت حاوی مواد هسته‌یی برای راکتور IR-40 ادامه داده است (نگاه کنید به بند۴۷ در زیر).

 
۳۶٫ همان‌طور که قبلا گزارش شد، ایران به آژانس اطلاع داده است که تاریخ آغاز فعالیت راکتور IR-40 در سه ماهه اول سال ۲۰۱۴ امکان‌پذیر نیست.

 

۳۷٫ ایران باید پرسشنامه بروز شده اطلاعات طراحی را برای راکتور IR-40 ( نگاه کنید به بخش I در زیر ) به آژانس ارائه کند، اما از سال ۲۰۰۶ تاکنون این کار را نکرده است. در آن زمان راکتور IR-40 در ابتدای مراحل ساخت بود. آژانس به منظور کسب اطمینان از شناسایی تمام راه‌های احتمالی انحراف و اتخاذ تدابیر پادمانی متناسب، و این‌که تجهیزات معین پادمانی در محل خود نصب شده باشند، هرچه سریع‌تر به این اطلاعات نیاز دارد.

 
۳۸٫ کارخانه تولید آب سنگین: کارخانه تولید آب سنگین تاسیساتی برای تولید آب سنگین با ظرفیت طراحی سالانه تولید ۱۶ تن آب سنگین در درجه هسته‌یی است.

 

۳۹٫ از زمان بازدید آژانس از کارخانه تولید آب سنگین در تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۱، آژانس چندین بار درخواست دسترسی به آن را ارائه کرده است. ایران در چارچوب موافقت‌نامه همکاری پذیرفته است که ظرف سه ماه دسترسی هدایت شده به اطلاعات ذی‌ربط مورد قبول دو طرف در خصوص کارخانه تولید آب سنگین را فراهم کند. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ در نشست فنی مذکور ( نگاه کنید به پاراگراف ۹)، توافق شد که ایران در آینده نزدیک دسترسی به کارخانه تولید آب سنگین را فراهم سازد. ایران در نامه مورخ ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ پذیرفت که دسترسی به آب سنگین ذخیره شده در تاسیسات تبدیل اورانیوم (UCF) را فراهم ساخته و به آژانس اجازه دهد اندازه‌گیری‌های غیر مخرب را انجام دهد. ایران هم‌چنین اظهار داشته که به دلیل” مشکلات فنی” نمونه‌برداری برای آنالیز مخرب آب سنگین صرفا در” آینده نزدیک” میسر است. آژانس اندازه‌گیری‌های غیر مخرب را در مورخ ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ به انجام رساند.

 
G. تبدیل اورانیوم و تولید سوخت

 
۴۰٫ اگرچه ایران موظف است همه فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی و پروژه‌های مرتبط با آب سنگین را تعلیق کند، اما شماری از فعالیت‌ها را در تاسیسات تبدیل اورانیوم (UCF)، کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی‌شده (EUPP)، کارخانه تولید سوخت (FMP) و کارخانه تولید صفحه سوخت FPFP در اصفهان به شرح ذیل انجام می‌دهد که ناقض آن تکالیف است، با وجود این‌که آن تاسیسات تحت پادمان آژانس قرار دارند.

 
۴۱٫ ایران از زمانی که تبدیل و تولید سوخت را در تأسیسات اعلام شده خود آغاز کرده از جمله به موارد زیر اقدام کرده است:

 
• ۵۵۰ تن UF6 طبیعی در تاسیسات تبدیل اورانیوم تولید کرده که ۱۲۹ تن آن به کارخانه غنی‌سازی سوخت FEP انتقال یافته است؛

 

• ۵۳ کیلوگرم از UF6 غنی‌شده تا غنای ۳٫۳۴ درصد اورانیوم ۲۳۵ را به فرآیند تبدیل تحقیق و توسعه تزریق کرده است و ۲۴ کیلوگرم اورانیوم را به شکل UO2 تولید کرده است؛

 
• ۲۱۳٫۵ کیلوگرم از UF6 غنی‌شده تا غنای۲۰ % اورانیوم ۲۳۵ (۲۸٫۴ کیلوگرم بیش‌تر از زمان گزارش پیشین مدیرکل) به فرآیند تبدیل در کارخانه تولید صفحه سوخت تزریق کرده و ۸۸٫۴ کیلوگرم اورانیوم به شکل U3O8 تولید کرده است؛ و

 

• ۲۰ مجموعه سوخت حاوی اورانیوم غنی‌شده تا غنای ۲۰% اورانیوم U-235 و دو مجموعه سوخت حاوی اورانیوم غنی‌شده تا غنای ۳٫۳۴ درصد اورانیوم U-235 را به راکتور تحقیقاتی تهران منتقل کرده است.

 

۴۲٫ تاسیسات تبدیل اورانیوم: تاسیسات تبدیل اورانیوم تاسیساتی برای تولید UF6 و UO2 طبیعی است که هر دو از کنسانتره سنگ اورانیوم گرفته شده است. هم‌چنین طبق برنامه‌ریزی انجام شده، تاسیسات تبدیل اورانیوم قالب‌های فلزی اورانیوم از UF4 طبیعی و ضعیف شده، و UF4 را از UF6 ضعیف شده تولید خواهد کرد.

 
۴۳٫ در نتیجه راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) در تاسیسات تبدیل اورانیوم از سوی آژانس در آوریل ۲۰۱۳، با وجودی که معمولا با اندازه‌گیری در چنین تاسیساتی همراه است، آژانس فهرست موجودی اعلام شده از سوی ایران در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۳ را راستی‌آزمایی کرده است.

 
۴۴٫ ایران از زمان گزارش قبلی به فعالیت‌های تحقیق و توسعه با استفاده از ترکیبات اورانیوم غنی‌شده با درجه پایین برای تولید UO2 ادامه داده است. ایران اظهار کرده است که تا مورخ ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳ به میزان ۱۱٫۵ تن اورانیوم طبیعی به شکل UO2 از طریق تبدیل کنسانتره سنگ اورانیوم (UOC) تولید کرده است. آژانس راستی‌آزمایی کرده که تا همان تاریخ، ایران تمام این ماده را به کارخانه تولید سوخت انتقال داده است.

 
۴۵. کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی‌شده (EUPP): این تاسیسات، کارخانه‌ای برای تبدیل UF6 غنی‌شده تا غنای ۵% اورانیوم U-235 برای تولید پودر UO2 است. آژانس در تکمیل پرسشنامه اطلاعات طراحی اولیه مربوط به این تاسیسات در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳، تایید کرد که تاسیسات مذکور هنوز راه‌اندازی نشده است. ایران در ۴ نوامبر ۲۰۱۳ طرح عملیاتی مربوط به کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی‌شده را به اطلاع آژانس رساند که حاکی از این است که تست‌های داغ در ۷ دسامبر ۲۰۱۳ آغاز شده و بلافاصله پس از آن فعالیت‌های عملیاتی در این تاسیسات شروع خواهد شد.

 
۴۶. کارخانه تولید سوخت (FMP): کارخانه تولید سوخت، تاسیساتی است که برای نیروگاه‌ها و رآکتورهای تحقیقاتی مجموعه‌های سوخت هسته‌یی تولید می‌کند.

 
۴۷٫ آژانس در روزهای اول تا سوم سپتامبر ۲۰۱۳ یک بازرسی و راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در کارخانه تولید سوخت اجرا کرد که نتایج آن اکنون در حال ارزیابی است. در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۳ آژانس راستی‌آزمایی کرد که ایران، افزون بر ده مجموعه‌ای که آژانس قبلا راستی‌آزمایی کرده، هیچ مجموعه سوخت حاوی مواد هسته‌یی دیگری را با استفاده از UO2 طبیعی برای راکتور IR-40 تولید نکرده است، هرچند آژانس مشاهده کرد که ایران در فرآیند تولید یک مجموعه دیگر بود. تمام مجموعه‌های سوخت در کارخانه تولید سوخت باقی‌مانده است. ایران در نامه ۴ نوامبر ۲۰۱۳ برنامه عملیاتی روزآمد شده کارخانه تولید سوخت را به آژانس ارائه کرد که نشانگر آن است که ایران در نظر دارد تا ۸ اوت ۲۰۱۴ تعداد ۱۴۰ مجموعه سوخت هسته‌یی دیگر را برای راکتور IR-40 تولید کند ( نگاه کنید به پاراگراف ۳۳ در بالا).

 
۴۸٫ کارخانه ساخت صفحه سوخت (FPFP): کارخانه ساخت صفحه سوخت، تاسیساتی است که UF6 غنی‌شده تا غنای۲۰ درصد اورانیوم U-235 را به U3O8 تبدیل می‌کند و مجموعه‌های سوخت ساخته شده از صفحات سوخت حاوی U3O8 را تولید می‌کند.

 
۴۹٫ در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ ایران با توجه به راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) در آینده نزدیک و به منظور انجام عملیات تعمیر و نگهداری، موقتا فرآیند تبدیل UF6 غنی‌شده تا غنای ۲۰ درصد اورانیوم U-235 به اورانیوم به شکل U3O8 را در کارخانه ساخت صفحه سوخت متوقف کرد. در روزهای ۹ تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳، آژانس یک PIV و یک DIQ در کارخانه ساخت صفحه سوخت انجام داد که نتایج آن توسط آژانس در حال ارزیابی است. ایران آژانس را مطلع کرد که فرآیند تبدیل از ۵ نوامبر ۲۰۱۳ از سر گرفته شد.

 

۵۰٫ آژانس راستی‌آزمایی کرد که ایران از ۶ نوامبر ۲۰۱۳ میزان ۵/۲۱۳ کیلوگرم از UF6 غنی‌شده تا غنای۲۰ درصد اورانیوم(U-235 144.2 کیلوگرم اورانیوم) را به فرآیند تبدیل کارخانه ساخت صفحه سوخت خوراک‌دهی کرده و به میزان ۸۸٫۴ کیلوگرم از اورانیوم به شکل U3O8 تولید کرده است. آژانس در همان تاریخ راستی‌آزمایی کرد که ۲۸٫۷ کیلوگرم از اورانیوم در پسماند جامد و مایع قرار دارد. باقی‌مانده اورانیوم نیز که به فرآیند تزریق شده بود، هم‌چنان در فرآیند و در پسماند باقی‌مانده است.

 
۵۱٫ آژانس راستی‌آزمایی کرده است که در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۱۳ ایران یک مجموعه سوخت آزمایشگاهی و ۲۲ مجموعه سوخت از نوع رآکتور تحقیقاتی تهران را در کارخانه تولید صفحه سوخت تولید کرده است که ۲۰ مجموعه آن شامل مجموعه آزمایشگاهی به راکتور تحقیقاتی تهران انتقال یافته است.

 

H. ابعاد نظامی احتمالی

 

۵۲٫ گزارش‌های قبلی مدیرکل مسایل باقی‌مانده مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران و اقداماتی را که لازم است ایران برای حل این مسایل انجام دهد مشخص کرده‌ است. آژانس از سال ۲۰۰۲ به نحو فزاینده‌ای نسبت به وجود احتمالی فعالیت‌های آشکار نشده مرتبط با امور هسته‌یی که سازما‌ن‌های نظامی مربوطه در آن دخیل بوده‌اند از جمله فعالیت‌های مرتبط با توسعه یک کلاهک هسته‌یی برای موشک نگرانی داشته است. ایران ملزم شده است تا به طور کامل با آژانس در زمینه همه موضوعات باقی‌مانده به ویژه آن‌ها که نگرانی در مورد ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران را بالا می‌برد، همکاری کند که این امر شامل اجازه دسترسی بدون تاخیر به همه سایت‌ها، تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس است.

 
۵۳٫ ضمیمه گزارش نوامبر ۲۰۱۱ مدیرکل (GOV/2011/65) تحلیل مفصلی از اطلاعات در دسترس آژانس را ارائه کرد که نشان می‌داد ایران فعالیت‌هایی را اجرا کرده است که با توسعه یک وسیله انفجاری هسته‌یی مرتبط است. بنا به ارزیابی آژانس این اطلاعات روی هم رفته معتبر هستند. ایران نگرانی‌های آژانس را عمدتا به دلیل آن‌که بر پایه ادعاهای بی‌اساس است، رد کرده است. آژانس از نوامبر ۲۰۱۱ اطلاعات بیش‌تری به دست آورده است که تحلیل مندرج در ضمیمه مذکور را بیش‌تر مورد تایید قرار می‌دهد.

 
۵۴٫ موضوعات باقی‌مانده‌ای که در اقدامات عملی فهرست شده در ضمیمه چارچوب همکاری مورد توجه قرار نگرفته‌اند، از جمله موضوعاتی که در گزارش‌های قبلی مدیرکل به شورای حکام مشخص شده‌اند، در گام‌های بعدی مورد توجه واقع خواهند شد. در این ارتباط آژانس پیگیر دریافت پاسخ ایران به سوالات دقیق ارائه شده در مورد پارچین و کارشناس خارجی بوده و هم‌چنین درخواست دسترسی به یک محل در سایت پارچین را خواهد کرد که بر اساس اطلاعاتی که آژانس از کشورهای عضو دریافت کرده، ایران در آن‌جا یک محفظه انفجاری بزرگ ساخته بود تا در آن آزمایشات هیدرودینامیکی انجام دهد. از زمان اولین درخواست آژانس برای دسترسی، فعالیت‌های گسترده‌ای در این مکان انجام شده است که توانایی آژانس را برای راستی‌آزمایی موثر به طور جدی تضعیف کرده است.

 
I. اطلاعات طراحی

 

۵۵٫ بر اساس مفاد موافقت‌نامه پادمان و قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت، ایران ملزم شده است تا مفاد کد اصلاحی ۳٫۱ بخش عمومی ترتیبات فرعی موافقت‌نامه پادمان را در مورد ارائه زود هنگام اطلاعات طراحی اجرا کند. ارائه زودهنگام چنین اطلاعاتی، علاوه بر افزایش اعتماد در خصوص فقدان تاسیسات هسته‌یی اعلام نشده، آژانس را قادر می‌سازد تا طراحی تاسیسات اعلام شده را راستی‌آزمایی کرده و پادمان موثر را برای چنین تاسیساتی اجرا کند. این موضوع به ویژه با تاسیسات زیر ارتباط پیدا می‌کند.

 
۵۶٫ راکتورهای تحقیقاتی: همان‌طور که در بالا ذکر شد ( پاراگراف ۳۷)، اطلاعات طراحی به روز شده برای راکتور IR-40 مورد نیاز فوری است و از ایران خواسته شده است.

 
۵۷٫ چنان‌که قبلا گزارش شده است ایران به آژانس اطلاع داده است که چهار راکتور تحقیقاتی جدید در «مرحله اولیه گزینش سایت» قرار دارند و برخی محل‌های احتمالی «تحت ارزیابی» هستند. در چارچوب موافقت‌نامه همکاری، ایران پذیرفته است که ظرف سه ماه اطلاعات مربوط به تمام راکتورهای تحقیقاتی جدید را در اختیار آژانس قرار دهد.

 
۵۸٫ تاسیسات غنی‌سازی: در فوریه سال ۲۰۱۰ ایران اعلام کرد که تکنولوژی غنی‌سازی لیزری را در اختیار دارد، و در اوت ۲۰۱۰ اعلام کرد که ساخت ده تاسیسات جدید غنی‌سازی را در دست بررسی دارد که برای سایت پنج عدد از آن‌ها تصمیم‌گیری شده است. در چارچوب موافقت‌نامه همکاری ایران قبول کرده است که ظرف سه ماه در مورد هر دو این موضوعات برای آژانس شفاف‌سازی کند.

 
۵۹٫ نیروگاه‌های هسته‌یی: ایران در چارچوب موافقت‌نامه همکاری پذیرفته است که ظرف سه ماه اطلاعات مربوط به شناسایی ۱۶ سایت مشخص شده برای ساخت نیروگاه‌های هسته‌یی را به آژانس ارائه کند.

 

J. پروتکل الحاقی

 

۶۰٫ برخلاف قطعنامه‌های مربوط شورای حکام و شورای امنیت، ایران پروتکل الحاقی را اجرا نمی‌کند. آژانس در موقعیتی نخواهد بود که تضمین معتبر درباره فقدان مواد و فعالیت‌های هسته‌یی اعلام نشده در ایران را ارائه دهد، مگر این‌که و تا زمانی‌که ایران همکاری لازم را با آژانس از جمله اجرای پروتکل الحاقی به عمل آورد.

 
K. سایر موضوعات

 

۶۱٫ همان‌طور که در گزارش قبلی مدیرکل ذکر شده بود، آژانس در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۳ در راکتور آب سنگین صفر قدرت واقع در اصفهان، وجود ۳۶ مجموعه سوخت نمونه را که در کارخانه تولید سوخت تولید شده بودند را راستی‌آزمایی کرد. ایران در نامه‌ای به تاریخ ۱۸ مه ۲۰۱۳ به آژانس اطلاع داد که در نظر دارد این ۳۶ مجموعه سوخت نمونه برای آزمایشاتی به منظور “اندازه‌گیری برخی پارامترهای سوخت و برخی پارامترهای شبکه آب سنگین” مورد استفاده واقع شوند. از زمان گزارش قبلی، ایران به آژانس اطلاع داده که این مجموعه‌های سوخت در قلب راکتور قرار داده شده‌اند.

 

۶۲٫ در بازرسی انجام شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، آژانس تایید کرد که پنج مجموعه سوخت که توسط ایران تولید شده بود و حاوی اورانیوم غنی‌شده تا ۳٫۵ درصد و تا ۲۰ درصد U-235 بود، در قلب راکتور هسته‌یی تهران بودند. در همان تاریخ آژانس مشاهده کرد که نمونه مجموعه سوخت IR-40 برای آزمایش پرتوافکنی در قلب راکتور تحقیقاتی تهران قرار دارد.

 

۶۳٫ از تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۳، تاسیسات تولید رادیوایزوتوپ مولیبدن، ید و زینون (MIX) هنوز از کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو (FPFP) صفحه‌های سوختی را شامل مخلوطی از U3O8 (با غنای تا۲۰درصد) و آلومینیوم برای تولید ایزوتوپ‌های مولیبدن۹۹، زینون ۱۳۳و ید ۱۳۲ دریافت نداشته است.

 
۶۴٫ آژانس در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳ راستی‌آزمایی موجود فیزیکی را در نیروگاه اتمی بوشهر انجام داد که در آن زمان راکتور با ۱۰۰ درصد قدرت اسمی خود کار می‌کرد.

 
L. خلاصه

 

۶۵٫ درحالی که آژانس به فعالیت‌های راستی‌آزمایی در خصوص انحراف نداشتن مواد هسته‌یی اعلام شده در تاسیسات هسته‌یی و مکا‌ن‌های خارج از تاسیسات هسته‌یی اعلام شده از سوی ایران که تحت موافقت‌نامه پادمان هستند، ادامه می‌دهد، آژانس در وضعیتی قرار ندارد که درخصوص فقدان فعالیت‌ها و مواد هسته‌یی اعلام نشده اطمینان موثقی ارائه دهد، بنابراین نمی‌تواند نتیجه‌گیری کند که تمامی مواد هسته‌یی در ایران برای فعالیت‌های صلح‌آمیز هستند.

 
۶۶٫ “چهارچوب برای همکاری” یک گام مهم به جلو را رقم زد. ذیل چهارچوب برای همکاری، آژانس و ایران موافقت کردند در رابطه با فعالیت‌های راستی‌آزمایی که از سوی آژانس به منظور حل و فصل موضوعات جاری و گذشته انجام می‌شود همکاری بیش‌تری داشته باشند و ایران اقدامات عملی مقدماتی را ظرف سه ماه انجام دهد. موضوعات باقی‌مانده که اقدامات عملی فهرست شده در ضمیمه چهارچوب، به آنها نمی‌پردازد از جمله موضوعاتی که در گزارشات قبلی مدیرکل به شورای حکام شناسایی شده‌اند در گام‌های بعدی مورد توجه قرار خواهند گرفت.

 
۶۷٫ مدیرکل هم‌چنان اصرار دارد که موافقتنامه پادمان و سایر تعهداتش را به طور کامل اجرا کند.
۶۸٫ مدیرکل در پی گزارش کردن پیشرفت‌های بیش‌تر از جمله در رابطه با اجرای اقدامات عملی مقدماتی به نشست بعدی شورای حکام در مارس ۲۰۱۴ است.

 
این خبر در حال تکمیل شدن است…

 

 


برچسب :    ، ، ، ، ، 
  • ارسال ایمیل به دوستان در یاهو
  • اضافه کردن به Google Bookmarks
  • داغ کن - کلوب دات کام
  • Reddit
  • Twitter
  • facebook
  • balatariin
  • RSS
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 امتیاز از : 500 out of 5)
Loading...

نظرات کاربران

ارسال نظر

مشاهده قوانین ارسال نظر

  • جديدترين خبرها
  • منطقه آزاد ماکو
  • بازار
  • ورزش
  • جامعه
نظرسنجی

نمره شما به دولت دکتر روحانی؟

مشاهده نتایج

Loading ... Loading ...
ديدني ها
داغترين ها
تبليغات

تبلیغات در سایت خبری بینانیوز

درج آگهی

خرید اینترنتی



نتایج زنده مسابقات بهمراه جدول لیگ

خبرهای خبرگزاری ها

براي مشاهده جديدترين خبرهاي درج شده در خبرگذاري هاي ديگر از ليست بالا خبرگذاري خود را انتخاب نماييد

عضویت در خبرنامه


 

برای دریافت خبرهای سایت در خبرنامه عضو شوید
بينانيوز ، بينش و بينايي مي بخشد - Copyright © 2016 RSS