اميدوارم روزي برسد ديگر فيلمي براي اکران نوروز نداشته باشم
به گزارش سایت تحلیلی و خبری بینا نیوز به نقل از بانی فیلم ؛ موفقيت تجاري «معراجي ها» يک بار ...

به گزارش سایت تحلیلی و خبری بینا نیوز به نقل از بانی فیلم ؛ موفقیت تجاری «معراجی ها» یک بار دیگر این نکته را ثابت کرد که مسعود ده نمکی رمز و راز برقراری ارتباط با مخاطب را خوب میداند. هیچ فیلمسازی در سینمای ایران وجود ندارد که همه فیلمهایش بدون استثنا با توفیق گسترده تجاری مواجه شده باشند. واکنش گیشه سینماها به فیلمهای ده نمکی همیشه لبخند بوده و استقبال. فیلم های این کارگردان واجد ویژگیهایی هستند که مردم به آنها ابراز علاقه میکنند و نتیجهاش فروشهایی چند میلیاردی است. یکی از عوامل مهم روشن ماندن چراغ سینما در هر شرایطی احتیاج به فیلم پر فروش است و این فیلم های پر مخاطب هستند که باعث بقای سینما میشوند و در سایه تولید این آثار است که فیلمهای متفاوت و خاص میتوانند ساخته و اکران شوند. در گفت و گو با مسعود ده نمکی به عنوان موفقترین کارگردان پس از انقلاب در زمینه فتح گیشه، کوشیدیم تا درباره دلایل موفقیت این فیلمساز به نکاتی تازه برسیم.

 

 

۳چه شد که تصمیم گرفتید «معراجی ها» را بسازید؟

 

 

-من همیشه سعی کرده ام در فیلم های مختلفم با زبان طنز یا جدی زاویه های متعدد جنگ را بررسی کنم. در «اخراجی ها ۱» شهدا و آدم های متفاوت با رزمندگان دیگر که به جبهه می آمدند، محور قصه من قرار گرفتند. در «اخراجی ها۲» از آزادگان حرف زدیم. در «اخراجی ها۳» بحث های سیاسی بعد از جنگ را مطرح کردم. حتی در «رسوایی» خواستم یک مبحث عرفانی و اجتماعی را باز کنم. همه اینها مورد استقبال واقع شد و من دریافتم طرح مضامین جدید همیشه مورد پسند مردم است.

 

 

۳بعد از پایان هر فیلم طرح فیلم بعدی را در ذهن دارید؟

 

 

-بعد از پایان هر فیلم نتیجه ای که می گرفتم این بود که برای کار بعدی باز هم باید حرف متفاوت زد. امسال من دو طرح سینمایی داشتم که «معراجی ها» یکی از آنها بود. اسم اولیه آن «من و جنگ و پدرم» بود. طرح سینمایی دیگرم نیز «راهیان نور» نام داشت. مسوولان تلویزیون از من دعوت کردند که مجموعه ای برای صدا و سیما بسازم. من آمدم این دو طرح را با هم ادغام کردم و تصمیم گرفتم از «معراجی ها» یک نسخه سینمایی داشته باشم و یک مجموعه سریال. دیدم حیف است این کار نسخه سینمایی نداشته باشد. با مسوولان تلویزیون هم در میان گذاشتم و آنان نیز قبول کردند. در همین چند هفته که از اکران فیلم می گذرد، با استقبال مواجه شده ایم. این بار در فیلمم فضایی را تصویر کرده ام که به نوعی ایدئولوژی زدایی ها را به خاطر می آورد. المان های مکتبی دفاع مقدس دارد در سینمای ما حذف می شود و در «معراجی ها» با همان المان های اصیل به جنگ پرداخته می شود. اینجا دیگر از آدم های اخراجی خبری نیست. همان نسلی از جنگ روایت می شوند که پای ثابت جنگ بوده اند. این موضوع نشان می دهد هنوز هم مردم با قصه های رایج جنگ ارتباط برقرار می کنند؛ اگر به شیوه ای جذاب تعریف شود. من خواستم مخاطب با نوع ساختار، میزانسن و دکوپاژ صحنه های جنگی خودش را در آن حال و هوا احساس کند و فضای جنگ را دور از خودش نبیند.

 

 

۳خیلی‌ها هستند که از برندی به نام ده نمکی اسم می‌‌برند که باعث می‌شود هر فیلمی با استقبال مواجه شود. در این مورد چه نظری دارید؟

 

 

– همه اش لطف خداست. تفاوت نوع نگاه و پرداخت در مضامین است که باعث استقبال مردم می شود. در مورد آسیب های اجتماعی خیلی ها بودند که فیلم ساخته بود و من در «فقر و فحشا» اولین بار بود که این فضا را تجربه می کردم، اما آن هم مورد استقبال قرار گرفت. نوع نگاه به مسئله بود که باعث این اتفاق شد. فیلم مستندی بود که مخاطب عام پیدا کرد و نسخه های زیادی از آن تکثیر شد. این یک اتفاق در سینمای ایران بود. من سال ۸۲ کارم را شروع کردم و از آن ۱۰ ایده اولیه ای که داشتم، هفت هشت مورد را ساخته ام و همگی با استقبال مواجه شده اند. این اقبال ها را من در زمان روزنامه نگاری هم تجربه کرده بودم. یعنی ۲۰۰ شماره نشریه و هفته نامه در آورده بودم و در هر شماره چنین اتفاق هایی می افتاد. اگر الان سالی یک بار بر سر هر اکران فیلم من از ده نمکی اسم برده می شود، آن زمان روزنامه نگاری هر هفته چنین حالتی وجود داشت.

 

 

۳این موفقیت ها از کجا ناشی می شود؟

 

 

-از استفاده از همه پتانسیل ها و ظرفیت های موجود در آدم های متفاوت در کار و نوع نگاه به مسائل اجتماعی. در عین حال همیشه باید بکارت موضوع حفظ شود. نمی شود همیشه موافق جهت آب شنا کرد و حرف های تکراری زد. باید چیزهایی بگویی که همیشه برای شنیدن شان عطشی وجود دارد. به تعبیر حضرت علی باید مرد زمان خویش بود. شاید خیلی افراد دیگر آمده اند و خواسته اند مثل «اخراجی ها» فیلم بسازند، اما دیگر زمانش گذشته است. همچنین «فقر و فحشا» موضوعی است که می تواند سوژه ده ها مستند قرار بگیرد، اما آن زمانی که باید مطرح می شد من آمدم مطرح کردم، آن هم با شیوه ای متفاوت. همه اینها لطف خداست. حالا شما اسمش را برند بگذارید یا هر چیز دیگر، امیدوارم مرا غره به خود نکند.

 

 

۳ به دوران روزنامه نگاری تان اشاره کردید. فکر می کنید ده نمکی فیلمساز با ده نمکی روزنامه نگار که آرمان های مشخصی داشت چه تغییری کرده است؟ منظورم چیزی جز تغییر مدیوم و رسانه است.

 

 

-امیدوارم که بهتر شده باشم. هر کسی که امروزش را مثل دیروز به شب برساند ضرر کرده است. من تنها سعی کردم با فیلمسازی آرمان هایم را با زبان رساتر اعلام کنم. من تأثیر نفوذ اجتماعی و تاثیرگذاری را در این مقاطع مختلف، متفاوت دیده ام. مطلب فقر و غنا در ستون های روزنامه من تبدیل شد به «فقر و فحشا» در سینما. «کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» نیز همان مقاله های «نه چپ نه راست» یا «کدام چپ و کدام راست» من است. در مورد سینمای جنگ هم مقاله های زیادی می نوشتم و می گفتم که سینمای جنگ این نیست و حالا نتیجه اش می شود همان نگاهی که در مجموعه فیلم های جنگی ام دیده می شود. حال اقبال عمومی هم مزید بر علت می شود. نمی شود که همیشه یک گوشه ایستاد و منتقد بود. ده نمکی منتقد ده نمکی روزنامه نگار شد و ده نمکی روزنامه نگار، ده نمکی کارگردان. ده نمکی سینما کسی است که هم در معرض نقد است و هم خودش را داوطلبانه در معرض نقد قرار می دهد، در عین حال که آثارش می تواند انتقادی هم باشد.

 

 

۳گفتید نقد. به نظرتان چرا منتقدان آثار شما را دوست ندارند، اما مردم این همه استقبال می‌ کنند؟ریشه این اختلاف در کجاست؟

 

 

– ریشه اختلاف همان چیزی است که باعث شده سینمای ما این وضع را پیدا کند. اگر شما امروز این اوضاع کم رونق را در گیشه مشاهده می کنید به خاطر این است که نوع سینمایی که آنان دوست دارند از جنس همان سینمایی نیست که مردم می پسندند، اما باید بدانند آن جنس از فیلم بین مردم جایی ندارد و تنها بین خودشان صاحب جایگاه است. اتفاقا کسانی این بلا را سر سینما آورده اند که این صنعت را بلد نبوده اند و اصلا سینما را نمی شناخته اند. شاید در مورد من اینطور گفته شود که سینما را نمی شناسم و پاسخ من این است که اتفاقا برعکس، آنان هستند که مردم را نمی شناسند. وگرنه چرا سینمایی که من از آن صحبت می کنم، این همه مخاطب دارد و با افتخار آمار فروش خود را بیان می کنند؟ دایره مخاطبان ما اقشار زیادی از میان دانشجویان و تحصیل کرده ها را در بر می گیرد. آیا این مخاطب، مخاطب عام یا بی سواد است؟ قطعا اینطور نیست. سینمای گلخانه ای مخاطب گلخانه ای هم دارد.

 

 

۳ممکن است روزی برسد که شما فیلمی را برای مخاطب جشنواره و به قصد کسب رضایت این تماشاگر حرفه ای بسازید؟

 

 

-من همیشه به این فکر می کنم فیلمی بسازم که در تاریخ ماندگار شود و حرف هایی زده شود که آیندگان آن را ببینند. بحث من صرفا مخاطب عام نیست.

 

 

۳پس مخاطب جشنواره هم برای شما مهم است؟

 

 

-مخاطبان جشنواره هم بخشی از مردم هستند، ولی همه آنان نیستند. مثل منتقد که یک فردی از آحاد جامعه است، اما همه مثل او فکر نمی‌کنند. نمی‌توان گفت مخاطب جشنواره برآیندی از مخاطب کل سینماست. شما توجه کنید به خصوص در چند سال اخیر چه فیلم‌ هایی صاحب بیشترین آراء مردمی شده‌ اند؟ شاید اینطور تصور شود که همان آثار باید پرفروش‌ترین‌ها باشند، اما در واقعیت همیشه همه چیز هم آنطور که تصور می شود پیش نمی‌رود؛ پس این دیدگاه حتی از جانب مخاطب عام جشنواره که سینمادوست است و نه سینمایی نیز به همه جامعه تسری داده نمی شود.

 

 

۳ در فیلم‌تان به جز اکبر عبدی ستاره پولساز دیگری وجود ندارد. گویا مطمئن بودید که این بار هم گیشه را تکان می‌دهید.

 

 

-بله مطمئن بودم. دو موضوع هست که می خواستم آنها را ثابت کنم. اسفند به عنوان فصل مرده سینما شناخته می شود. من دوست داشتم این فیلم در این ماه به نمایش در بیاید که نشان بدهم فیلم خوب اگر باشد، مردم می آیند. دیگر آنکه تصمیم گرفتم ترکیب بازیگران در نسخه سریالی با نسخه فیلم متفاوت باشد. یعنی از ستاره جوانی در فیلم «معراجی ها» استفاده نکردم تا بگویم بازیگر تنها عامل فروش فیلم نیست.

 

 

۳چند سالی است که فیلم هایتان در نوروز به نمایش در می آید. در این باره چه نظری دارید.

 

 

-سینمادارها هستند که بیشتر طالب این موضوع هستند. انجمن سینماداران نامه داده بودند و درخواست داشتند که فیلم اسفندماه اکران شود که کارکنان سالن ها شب عید دست خالی به خانه نروند. تهیه کنندگان هم فکر می کردند این یک ریسک است، اما من مطمئن بودم فیلم هر موقع اکران شود مورد استقبال واقع می شود. امیدوارم روزی برسد که من دیگر فیلمی برای نوروز نداشته باشم و آن وقت همه متوجه شوند که نوروز هم می تواند چندان با اهمیت نباشد.

 

 

۳ممکن است «معراجی ها۲» را هم بسازید؟

 

 

-ساخته شده است. یعنی جزئی از این مجموعه هست و بسته به اینکه مسوولان چه تصمیمی بگیرند، اتفاقاتی در آینده برایش رخ می دهد.

 

 

۳یعنی شما از آن سریال هم که داستانی کاملا متفاوت با قصه «معراجی ها» دارد یک فیلم سینمایی دوم در آورده اید؟

 

 

-بله. همینطور است.

 

 

۳نیمه اول «معراجی ها» کمدی است و نیمه دومش جدی می شود. چطور به این پرداخت رسیدید؟

 

-من می خواستم مردم به پای صحنه هایی از دفاع مقدس بنشینند که تا به حال ندیده بودند. می گویند سینمای دفاع

 

مقدس مخاطب ندارد و من می خواستم خلاف این گفته را ثابت کنم. البته اخیرا مردم دیگر برای تماشای فیلم جنگی به سینما نمی رفتند و من می خواستم کاری کنم که با «معراجی ها» این روند بشکند. مردم پای خشن ترین صحنه های دفاع مقدس هم می نشینند. یعنی خنده و گریه در کنار هم است. برانگیخته شدن دو حس متضاد می تواند عامل جذابیت باشد. همچنین از طرف دیگر می شد که مخاطب را پس بزند، اما همه می دانند که جنس طنز «معراجی ها» فرق دارد با «اخراجی ها».

 

 

۳و قرار است مسیر «معراجی ها» را ادامه دهید؟

 

-من هیچ وقت یک مسیر را ادامه نمی دهم. طرفدار تجربه های مختلف هستم.

 

 

۳فیلمی هست که تحت تاثیر آن قرار گرفته باشید یا اینکه با دیدنش گفته باشید کاش این قصه را من می ساختم؟

 

 

-بله . در جوانی فیلم هایی را می دیدم و فکر می کردم نوع نگاه بعضی از آنها به طرز فکر من نزدیک است. مضمون و محتوا همیشه برایم اهمیت داشته و این تأثیرگذاری همیشه از همین سمت بوده است.

 

 

۳از سال ۸۶ تا امروز درباره شما و آثارتان نقدهای بسیاری نوشته شده. بهترینش را به خاطر دارید؟

 

 

– بهترین نقدی که یادم می آید هر چند که تعریف و تمجید نبود، اما نقد خوبی بود. احمد میراحسان صفحات زیادی از یک مجله سینمایی را به نقد «اخراجی ها۲» اختصاص داده بود. متن خوبی بود. هم تخصصی نوشته شده بود و هم نجیب بود. نقطه نظرات جدیدی را هم مطرح می کرد.

 

 

۳یعنی آن نقطه نظرات را پذیرفتید؟ اساسا آدم نقدپذیری هستید؟

 

 

-نقد اگر درست باشد، آدم چرا نپذیرد؟ مشکل اینجاست که ما کمتر با نقد درست مواجه می شویم.

 

 

۳ناجوانمردانه ترین نقدی که در مورد خودتان خوانده اید چه بود؟

 

 

-زیاد خوانده ام! ترجیح می دهم در موردش حرف نزنم. اساسا ناجوانمردهای ها را حتی اگر نبخشم، فراموش می کنم.

 

 

۳ چرا همیشه از اکبر عبدی دعوت می کنید؟

 

 

-آقای عبدی پتانسیل های زیادی دارد. به تعبیر مرحوم علی حاتمی فوق العاده ترین بازیگر سینمای ایران است. من فکر می کنم هنوز هم می شود پتانسیل های ایشان را کشف کرد و در فیلم به کار گرفت. آقای عبدی در فیلم های «اخراجی ها» ،«رسوایی» و «معراجی ها» با هم فرق می کنند. من تا جایی که جا داشته باشد از این پتانسیل ها استفاده می کنم. بعضی بازیگرها مثل شریفی نیا یا جواد هاشمی کمک می کنند به طرح مضمون فیلم و به هر حال رفاقت ما با همه شان نیز سر جای خودش هست.

 

./.

 

 


برچسب :    ، ، ، 
  • ارسال ایمیل به دوستان در یاهو
  • اضافه کردن به Google Bookmarks
  • داغ کن - کلوب دات کام
  • Reddit
  • Twitter
  • facebook
  • balatariin
  • RSS
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 امتیاز از : 500 out of 5)
Loading...

نظرات کاربران

ارسال نظر

مشاهده قوانین ارسال نظر

  • جديدترين خبرها
  • منطقه آزاد ماکو
  • بازار
  • ورزش
  • جامعه
نظرسنجی

نمره شما به دولت دکتر روحانی؟

مشاهده نتایج

Loading ... Loading ...
ديدني ها
داغترين ها
تبليغات

تبلیغات در سایت خبری بینانیوز

درج آگهی

خرید اینترنتی



نتایج زنده مسابقات بهمراه جدول لیگ

خبرهای خبرگزاری ها

براي مشاهده جديدترين خبرهاي درج شده در خبرگذاري هاي ديگر از ليست بالا خبرگذاري خود را انتخاب نماييد

عضویت در خبرنامه


 

برای دریافت خبرهای سایت در خبرنامه عضو شوید
بينانيوز ، بينش و بينايي مي بخشد - Copyright © 2016 RSS